Vrijheid en veiligheid in balans

De aandacht voor vrijheid en veiligheid in de dementiezorg is de afgelopen tijd opnieuw toegenomen. Terecht, want bewegingsvrijheid is een belangrijk onderdeel van kwaliteit van leven. Tegelijkertijd vraagt dit in de praktijk om zorgvuldige afwegingen. Het recente rapport van de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd (IGJ) laat zien dat veel zorgorganisaties nog worstelen met dit vraagstuk. Tegelijkertijd onderstrepen professionals en onderzoekers het belang van bewegingsvrijheid.

Afgelopen zaterdag was de NOS bij Pieter van Foreest aanwezig voor een interview. In een radio-interview vertelden onze collega’s Melanie van der Velde en Myrthe van Marrewijk, samen met twee bewoners van De Bieslandhof, over hun ervaringen.

Vrijheid als uitgangspunt
Wij geloven dat vrijheid het uitgangspunt moet zijn. Voor bewoners betekent dit dat zij de mogelijkheid moeten hebben om naar buiten te gaan, op een manier die past bij wie zij zijn.Dat vraagt om maatwerk. Iedere bewoner heeft een eigen levensverhaal, gewoontes en behoeften. Daarom kijken we per persoon wat mogelijk is en welke ondersteuning nodig is om vrijheid op een verantwoorde manier vorm te geven. Voor de één betekent dit zelfstandig naar buiten kunnen, voor de ander begeleiding of extra ondersteuning, bijvoorbeeld met inzet van technologie.

De praktijk is weerbarstig
Tegelijkertijd weten we dat dit niet altijd eenvoudig is. Dagelijks maken we afwegingen tussen vrijheid en veiligheid. We voelen ons verantwoordelijk voor het welzijn van cliënten en hebben ook te maken met zorgen van naasten.Daarnaast spelen factoren zoals personeelsdruk, de inrichting van gebouwen en de directe omgeving een rol. Dat maakt dit geen simpele keuze, maar een continu proces van afwegen en bijstellen, waarbij we samen steeds zoeken naar wat wél mogelijk is.

Passende omgevingen ondersteunen vrijheid
Om cliënten meer bewegingsvrijheid te geven, werken we met omgevingen die dit ondersteunen. Denk aan veilige en uitnodigende buitenruimtes waar bewoners zelfstandig of met begeleiding gebruik van kunnen maken.
Op sommige locaties is dit bijvoorbeeld een vitale tuin: een buitenruimte die uitnodigt tot bewegen, ontmoeting en ontspanning, met oog voor overzicht en veiligheid. Dit soort oplossingen helpen om vrijheid praktisch mogelijk te maken, zonder de veiligheid uit het oog te verliezen. Tegelijkertijd is zo’n tuin geen randvoorwaarde, maar één van de manieren waarop we hier invulling aan geven.

Samen blijven leren
Het realiseren van meer vrijheid vraagt om een gezamenlijke inspanning. We blijven leren van ervaringen, onze teams ondersteunen en onze werkwijzen verder ontwikkelen. Ook het gesprek met bewoners en hun naasten is hierin essentieel. Samen zoeken we naar wat voor iemand werkt en wat bijdraagt aan een zo prettig mogelijk dagelijks leven.

Kwaliteit van leven voorop
Uiteindelijk draait het om de vraag wat het leven waardevol maakt voor onze bewoners. Voor veel mensen zit dat in ogenschijnlijk kleine dingen: even naar buiten kunnen, een rondje lopen, de seizoenen ervaren of ergens rustig zitten.

Wij zetten ons er elke dag voor in om die momenten mogelijk te maken. Dat doen we samen met naasten, vrijwilligers, collega’s en samenwerkingspartners, met aandacht voor de mens, met oog voor veiligheid en met respect voor ieders vrijheid.