“Dat geeft mij vertrouwen om mezelf te zijn”

Nikita - Gastheer/vrouw, Weidevogelhof

Sinds 17 juli jl. werkt Nikita (23) als gastvrouw op de Watersnip van Weidevogelhof in Pijnacker. Voordat Nikita bij Pieter van Foreest begon, werkte ze bij het Reinier de Graaf ziekenhuis. Op zoek naar een nieuwe uitdaging ging zij eerst in gesprek met haar jobcoach van Werkse. Tijdens dat gesprek kwam de ouderenzorg ter sprake. Haar jobcoach vertelde over Zorghub, een organisatie die samenwerkt met verschillende zorgorganisaties, waaronder Pieter van Foreest. Zo kwam het contact tot stand met Esther, projectleider van Zorghub bij Pieter van Foreest.

Samen met Esther sprak ze over wat haar drijft, waar haar talenten liggen en wat ze leuk vindt om te doen. “Ik vertelde dat ik graag mensen help en het fijn vindt om een glimlach op iemands gezicht te toveren door bijvoorbeeld samen koffie te drinken, een praatje te maken of een leuke activiteit te doen met iemand. Vanuit dat gesprek kwam de functie van gastvrouw naar voren. Zo kwam ik terecht bij Weidevogelhof.”

Esther ging mee naar het sollicitatiegesprek. Het gesprek met de manager verliep goed en beiden partijen waren enthousiast, er was direct een klik. Na afloop van het gesprek kreeg Nikita een rondleiding en werd ze voorgesteld aan haar nieuwe collega’s. “Iedereen reageerde zo warm en enthousiast. Ik voelde me meteen welkom en geaccepteerd. Dat had ik nog nooit eerder zo ervaren binnen een organisatie.”

De eerste dagen waren spannend, maar ze kreeg veel steun van het team. “Ik liep met iemand mee die uitlegde wat er van mij verwacht werd. Dat hielp enorm.” Elke ochtend maakt Nikita het ontbijt klaar en om tien uur drinkt ze samen met de bewoners koffie. In de middag zorgt ze voor een lekkere lunch, daarna is het tijd voor andere activiteiten. “We spelen spelletjes, zoals Rummikub of ballontennis met schuimspanen, we wandelen of luisteren naar muziek. Op de Watersnip wonen bewoners met dementie. Er is een mevrouw die alle nummers kan meezingen zodra ik de radio aanzet. Dat blijft bijzonder om te zien.”

Samen leren en groeien
Werken met bewoners met dementie was nieuw voor Nikita. “Ik had er nog geen ervaring mee, dus ik wilde eerst goed kijken hoe bewoners reageerden en hoe collega’s met hen omgaan. Ieder mens is anders, met of zonder dementie. Ik kreeg ook de ruimte om dit rustig te ontdekken en te leren in mijn eigen tempo. Door te observeren leer ik hoe ik het beste contact kan maken, zodat ik goed kan aansluiten bij wat bewoners nodig hebben.”

Het mooiste aan haar werk vindt Nikita dan ook het contact met de bewoners. “Als ik zie dat iemand geniet, een glimlach geeft of mij bedankt voor een activiteit, dan is mijn dag geslaagd. Dat geeft voldoening. Ik help graag mensen en wil graag iets betekenen voor een ander. Een goed gesprek, even lachen, dat maakt het werk zo waardevol voor mij.”

Jezelf kunnen zijn
Binnen het team voelt Nikita zich echt op haar plek. “Iedereen mag hier zichzelf zijn. Collega’s zijn open en eerlijk. We delen dan ook veel met elkaar. Daardoor durf ik dat ook.” Ze merkt dat er ruimte is voor ieder zijn/haar achtergrond en persoonlijkheid. “Er wordt geluisterd naar elkaar en iedereen krijgt de kans om op zijn/haar eigen manier bij te dragen. Dat zorgt ervoor dat we als team echt samen werken.”

Nikita vraagt haar collega’s actief om feedback. “Ik vraag bijvoorbeeld hoe zij vinden dat het gaat. Als er verbeterpunten zijn, dan ga ik daarmee aan de slag, maar ik krijg ook complimenten. Uiteraard werkt dat andersom ook zo. Even aan elkaar vragen of het lukt, hoe het met iemand gaat en of we nog van elkaar kunnen leren. We communiceren goed met elkaar en dat zorgt voor vertrouwen. En dat geeft mij weer vertrouwen om mezelf te zijn.”

Daarnaast weet Nikita dat ze altijd ergens terecht kan. “Als ik ergens mee zit, kan ik terecht bij mijn team, teammanager, bij Esther of bij mijn jobcoach. Er is altijd iemand om op terug te vallen voor steun of om iets te bespreken. Dat geeft ook rust en vertrouwen.”

Kleine momenten van geluk
Nikita gelooft dat humor en aandacht zorgen voor verbinding. “Een keer zette ik het liedje ‘Koffie, koffie’ op terwijl ik koffie aan te zetten was. Er kwam onverwachts een bewoonster binnen en begon spontaan mee te zingen. Iedereen moest lachen. Zulke momenten maken de dag leuk.”

Ze heeft ook oog voor details. “Ik draag vaak iets vrolijks of grappigs, zoals een bloemetje in mijn haar of een speldje met een koekje. Laatst wees een bewoner daarop en vroeg: ‘Waarom heeft u een koekje in uw haar?’ Dat zorgt voor leuke gesprekken en zulke kleine grapjes brengen een beetje geluk in de dag van bewoners en in dat van mij.”

In haar werk denkt Nikita ook graag mee met de bewoners. “Als iemand iets anders wil eten of een bepaalde activiteit leuk vindt om te doen, kijk ik of dat kan. Zo heb ik laatst spontaan warme chocomel gemaakt, omdat bewoners daar trek in hadden.”

Kijken naar wat wél kan
Nikita en haar team kijken naar wat de bewoners nog wél kunnen. “We weten dat niet alles meer gaat als je dementie hebt, maar er is altijd iets wat nog wel lukt. Met die positieve blik proberen we bewoners te stimuleren en te betrekken bij het dagelijks leven. Er is een bewoner met Parkinson die eerst alleen met begeleiding naar buiten ging. Nu kan hij zelf naar toren De Patrijs voor activiteiten, zoals schilderen of bloemschikken. Dat zijn echt mooie stappen.”

Ook kleine dingen tellen mee. “We laten bewoners helpen met de vaatwasser uitruimen of handdoeken vouwen. Zo voelen ze zich betrokken en houden ze het gevoel dat ze ertoe doen. Iedereen heeft iets unieks te bieden. Ook de familieleden worden betrokken en met elkaar kijken we wat zij voor het welzijn van hun naasten kunnen doen. We doen het echt samen, met en voor elkaar.”

Deze manier van werken past goed bij Nikita’s open blik. Ze denkt graag out of the box waar dit kan. “Ik kijk graag verder dan ‘zo doen we het altijd’. Soms kun je door iets nieuws te proberen het leven van bewoners een klein beetje fijner en aangenamer maken.”

Pas jij bij Pieter van Foreest? Vind je vacature