“Je doet het samen”

Jan en Marga - al jaren lang vertrouwde gezichten in Triangel

Wie Triangel binnenloopt, komt ze vroeg of laat tegen. Marga loopt al sinds 1988 rond in het huis. Haar man Jan sloot elf jaar geleden aan. Wat begon als betrokkenheid groeide uit tot een blijvende verbinding met bewoners, collega’s en Triangel zelf.

Die verbondenheid blijft niet onopgemerkt. Janneke, begeleider welzijn in Triangel, spreekt met warme woorden over het echtpaar. “Ze hebben echt een plekje in mijn hart. Ik werk hier al zestien jaar en leer nog steeds van hen. Jan en Marga zijn op sommige momenten mijn steun en toeverlaat. Ze zijn zo verweven met het huis. Vrijwilligerswerk moet je met overtuiging doen en dat zie je bij hen terug.”

Triangel kan rekenen op een grote groep betrokken vrijwilligers. Jan en Marga maken daar al jarenlang een zichtbaar en waardevol onderdeel van uit. “Je hoeft niet precies te weten of het iets voor je is,” zegt Marga. “Je begint gewoon, met aandacht voor een ander. Voor mij was dat hier, in Triangel en gaandeweg merk je hoeveel het oplevert, voor bewoners maar ook voor jezelf.”

Betrokken vanaf het begin
In de beginjaren, nog voordat Triangel onderdeel werd van Pieter van Foreest, was Marga actief in het bestuur. Na de overname en het opheffen van het bestuur nam zij plaats in de cliëntenraad. Daarnaast was ze betrokken bij het dagelijks leven in huis. Ze schoof aan bij het koffiedrinken, ondersteunde bij de warme maaltijd en deed spelletjes met bewoners. “Triangel is een vriendelijk huis. Alles is bespreekbaar. Dat maakt het fijn om hier iets te kunnen betekenen.” Op dit moment is Marga actief in de huiskamer bij mensen met dementie. Ook daar voelt ze zich op haar plek. “Je merkt de waardering, van bewoners en van collega’s.”

Soms betekent vrijwilligerswerk ook ergens voor staan. Marga herinnert zich nog goed de discussie over de brievenbus. “Die stond hier om de hoek. Bewoners konden zelf hun post wegbrengen. Toen zouden er minder brievenbussen komen en zou deze verderop in de straat komen te staan. Dat vond ik geen stijl. Het lijkt iets kleins, maar voor bewoners is het belangrijk dat ze dit zelf kunnen blijven doen. Uiteindelijk is het gelukt om de brievenbus hier te houden. Dat is me altijd bijgebleven.” Jan vult lachend aan: “En als ze de brievenbus nu weer weg willen halen, dan gaan we gewoon weer in de pen.”

Van Vrienden van Triangel tot voorzitter cliëntenraad
Jan raakte via Marga betrokken bij Triangel. “Ik was net gestopt met werken toen mij werd gevraagd of ik iets wilde doen voor de Vrienden van Triangel. Ik heb veel bestuurservaring, dus dat paste goed. Ik wilde wel iets doen, maar dan wel op mijn eigen tijd. Zonder vaste verplichting elke week en dat kon.”

“Als we dankzij donateurs en sponsoren iets extra’s kunnen realiseren, dan is dat echt mooi. Soms gaat het om kleinere wensen, soms om grotere bedragen voor voorzieningen of activiteiten. Dat we daar als vrijwilligers een rol in kunnen spelen, geeft veel voldoening. Zonder donateurs en sponsoren zouden we dit niet kunnen doen.”

Al snel volgde voor Jan de cliëntenraad en inmiddels is hij daar tijdelijk voorzitter. “Het is voor een periode van een jaar,” zegt hij. Toch pakt hij de rol met dezelfde betrokkenheid op als altijd. Hij bezoekt alle nieuwe bewoners en denkt mee over zaken binnen Triangel.

Als voorzitter van de cliëntenraad schuift Jan ook aan bij gesprekken. Samen met de bewoner, familie, de cliëntkenner, Janneke en iemand vanuit het management wordt besproken hoe de eerste periode is verlopen. “Je wilt dat mensen zich gehoord voelen. Wat gaat goed en wat kan beter? Zo blijven we samen scherp.”

Soms bezoekt Jan ook bewoners die weinig bezoek krijgen. “Er was een meneer die bijna nooit iemand zag. Dan ga je gewoon even langs. Het hoeft niet lang te zijn. Soms praat je over sport of over wat er in het nieuws is, maar voor hen is het fijn dat er even iemand is.”

Daarnaast helpt Jan mee met de mannenclub. “Met een man of twaalf komen we bij elkaar. We bespreken een onderwerp of gaan ergens op excursie. Naar een tuinbouwbedrijf, een museum, een timmerbedrijf of gewoon samen koffiedrinken. Het is echt iets waar mannen onder elkaar van genieten.”

Ook Marga heeft haar vrijwilligerswerk iets anders ingericht dan vroeger. Waar ze jarenlang op verschillende fronten actief was, kiest ze er nu bewust voor om één vaste dag per week in de huiskamer te helpen bij mensen met dementie.

Betrokken op meerdere fronten
Samen zijn Jan en Marga actief in de pastorale raad, waar zij meewerken aan de maandelijkse vieringen in Triangel. Jan is daarnaast betrokken bij de financiële commissie van Pieter van Foreest, waar hij meekijkt naar begrotingen en financiële stukken vanuit de cliëntenraad.

Het is veel vrijwilligerswerk, geven ze toe. “Soms is een week best vol.” zegt Jan. “En een andere maand is er bijna niets. Het wisselt heel erg, maar we genieten ook van onze vrije tijd en gaan nog regelmatig op uitstapjes.”

Triangel is een huis met sfeer
“Er is rust in dit huis,” zegt Marga. “En dat voel je meteen als je binnenkomt. Het zit in de manier waarop mensen met elkaar omgaan. Ze glimlacht. “Het is ook een dorp. Iedereen kent elkaar. Via de kerk, via familie, via personeel. Je komt elkaar eigenlijk overal tegen. Dat maakt het vertrouwd en bewoners voelen dat ook.”

Ze hebben in de loop der jaren veel bewoners gekend. “Dat hakt er soms wel in,” geeft Marga toe. “Je bouwt toch een band op. Maar je weet ook dat mensen hier vaak in hun laatste levensfase wonen. Dan is het juist belangrijk dat je laat merken dat ze er nog toe doen en dat je ze belangrijk vindt. Even naast iemand zitten, luisteren naar hun verhaal. Al is het tien keer hetzelfde verhaal, voor hen is het elke keer weer nieuw.”

“Je bent echt nodig”
Vrijwilligers maken volgens Jan en Marga het verschil. “Als iemand invalt op de groep en de bewoners nog niet goed kent, dan kun je helpen. Je kent de mensen, je weet wat ze prettig vinden. Op die momenten merk je dat je echt nodig bent.” Marga vervolgt: “De verzorging kan niet altijd overal tegelijk zijn. Dan is het fijn als er een vertrouwd iemand is om bij de mensen te zijn.”

Wat ze anderen willen meegeven? “Ik vind dat iedereen vrijwilligerswerk zou moeten doen,” zegt Marga. “Ook jongeren. De wereld heeft zoveel te bieden, de bewoners hebben mooie en leerzame verhalen te delen. Voor bewoners is het contact waardevol en het hoeft echt niet vier dagen in de week, een paar uurtjes op een middag is ook al voldoende.”

Stoppen met vrijwilligerswerk? Dat is nog lang niet aan de orde. “We vinden het nog veel te waardevol,” zegt Jan. “Zolang het kan en zolang we van betekenis zijn, blijven we het doen.”

Jan besluit: “Je doet het samen. Met elkaar zorg je ervoor dat bewoners zich gezien voelen. Dat is waar het om draait."

Pas jij bij Pieter van Foreest? Vind je vacature